نقش مترجمان در روابط سیاسی و تجاری ایران با اروپا در عصر صفویه

نویسندگان

1 استاد گروه تاریخ دانشکده ادبیات و علوم انسانی دانشگاه لرستان، خرّم‌آباد- ایران

doi
10.22034/hfr.2026.528812.1534
چکیده

در برقراری روابط ایران با اروپا، عامل سیاسی مانند دشمنی مشترک با عثمانی و همچنین عامل اقتصادی مانند تبادل کالاها و محصولات تولیدی از جمله نیاز اروپا به ابریشم ایران مؤثر بوده است. در کنار این دو، عامل مذهبی نیز از سوی اروپائیان برای گسترش مسیحیت در مشرق­زمین و اجازه تأسیس فرقه­‌های مذهبی مسیحی در ایران برای برقراری روابط دوجانبه تأثیرگذار بوده است. آنچه که در زمینه انتقال اهداف و مقاصد و تبادل مذاکرات و تعاملات نقشی مهم داشت، عامل انسانی یعنی مترجمان زبان­‌های گوناگون به زبان فارسی و برعکس بود که این روابط را تسهیل می‌کرد و مفاهیم را برای دو طرف قابل فهم و درک می­ساخت. در این مقاله به روش کتابخانه­‌ای و با رویکرد توصیفی- تحلیلی، نقش مترجمان در روابط سیاسی و تجاری ایران عصر صفویه با کشورهای اروپایی بررسی شده است. یافته‌­های پژوهش نشان می‌دهد که مترجمان عامل واسطه­‌ای میان ایران و اروپا بوده و مذاکره و مفاهمه را برای طرفین قابل درک و فهم می‌ساخته‌­اند