شعر شهود: جیمز رایت و سهراب سپهری

نویسندگان

1 دکتری ادبیات انگلیسی از دانشگاه ساسکس انگلستان

2 استادیار، زبان و ادبیات انگلیسی، دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران

doi
10.22054/ltr.2023.76082.3759
چکیده

مقالۀ حاضر با بررسی تطبیقی شعر جیمز آرلینگتون رایت، شاعر آمریکایی، و سهراب سپهری، شاعر ایرانی، به واکاوی زمینۀ اصلی تلاقی در شعر آن‌ها، یعنی شهود یا تجلی ناگهانی حقیقت، می‌پردازد. مکاشفه‌ای که در شعر این دو شاعر می‌بینیم بیشتر از طریق تفکر شهودی (در مقابل تفکر منطقی) و یگانگی عرفانی با طبیعت و عناصر طبیعی حاصل می­شود. در هنر شاعری سپهری و رایت، یادآوری ضرورت بازتعریف و بازسازی خویشتن برجسته می‌شود زیرا منجر به بیداری می‌شود.