قدیس وفاداری: زن صالحه و پنهلوپهگونه در شعر عطار
doi
10.22054/ltr.2023.76190.3763چکیده
این مقاله به بررسی داستانی از یکی از بزرگان ادبیات فارسی، فریدالدین عطار، میپردازد. تمرکز این مقاله بهطور ویژه بر شخصیت «زن صالحه» در نوشتار عطار است، زنی که در مقام نماد وفاداری ظاهر میشود. همچنین، این مقاله به اهمیت او بهمنزلۀ شخصیتی با عظمت عرفانی میپردازد که تجسم فضیلت است در جهانی که تحت سلطۀ مردان آزمند اداره میشود. از بسیاری جهات، زن صالحه در اثر عطار خواننده را به یاد پنهلوپه در ادیسۀ هومر میاندازد، شخصیتی که بهسبب وفاداری به شوهرش و بهخاطر صبر و فضایل زنانه اش همواره در ادبیات غرب تجلیل میشود.