فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

استفاده از روش‌های تغذیه تلفیقی گیاهان می‌تواند باعث افزایش کمیت و کیفیت محصولات زراعی گردد. به‌منظور بررسی کاربرد میکروارگانیسم‌های مؤثر بر عملکرد روغن آفتابگردان در سال 1392 آزمایشی به‌صورت فاکتوریل در قالب طرح پایه بلوک‌های کامل تصادفی با سه تکرار انجام شد. تیمارها شامل روش‌های مختلف تغذیه در چهار سطح: N1: مصرف300 کیلوگرم کود اوره (شاهد)، N2: 150 کیلوگرم کود اوره + 15 تن کود دامی در هکتار، N3: 15 تن کود دامی + کاشت لوبیا بالارونده جهت تثبیت نیتروژن، N4: 150 کیلوگرم کود اوره + کاشت لوبیا بالارونده جهت تثبیت نیتروژن و محلول‌پاشی محرک‌های رشد گیاهی در چهار سطح: B1: مصرف ورمی‌واش، B2: ورمی‌واش غنی‌شده، B3: بیوفرمنت و B4: استفاده از میکروارگانیسم‌های مؤثر+ محلول حاوی تخم بلدرچین بود. نتایج نشان داد که تیمار محلول‌پاشی محرک‌های زیستی تغییر معنی‌داری در برخی صفات مانند تعداد برگ سبز در گیاه، کل بیوماس خشک، شاخص برداشت طبق، عملکرد روغن دانه، وزن هکتولیتر و کار‌آیی مصرف نیتروژن ایجاد کرد. با مقایسه میانگین‌ها مشخص گردید که تیمار (50 درصد تغذیه با کود دامی + 50 درصد تغذیه با گیاه لگوم) با میانگین 72/16 درصد بیش‌ترین و تیمار (50 درصد تغذیه با کود شیمیایی اوره + 50 درصد تغذیه با کود دامی) با میانگین 02/11 درصد کم‌ترین مقدار کارآیی مصرف نیتروژن را داشتند. هم‌چنین در بین سطوح تیمار محرک‌های زیستی هم بیش‌ترین کارآیی مصرف نیتروژن با میانگین 46/15 درصد مربوط به تیمار (محلول‌پاشی میکروارگانیسم‌های مؤثر + محلول حاوی تخم بلدرچین) و کم‌ترین آن با میانگین 59/12 درصد مربوط به تیمار محلول‌پاشی ورمی‌واش غنی‌شده بود.