تأثیر آسکوربیکاسید و سالیسیلیکاسید روی برخی از خصوصیات فیزیولوژیکی گلرنگ تحت شرایط تنش شوری
نویسندگان
1 دانشیار گروه زراعت و اصلاح زراعت، دانشکده کشاورزی، دانشگاه یاسوج، یاسوج، ایران
2 دانشجوی دکتری گروه زراعت و اصلاح زراعت، دانشکده کشاورزی، دانشگاه یاسوج، یاسوج، ایران
3 دانشآموخته کارشناسیارشد گروه زراعت و اصلاح زراعت، دانشکده کشاورزی، دانشگاه یاسوج، یاسوج، ایران
4 دانشیار گروه زراعت و اصلاح زراعت، دانشکده کشاورزی، دانشگاه یاسوج، یاسوج، ایران
5 دانشیار گروه زراعت و اصلاح زراعت، دانشکده کشاورزی، دانشگاه یاسوج، یاسوج، ایران
doi
10.22084/ppt.2018.8710.1497چکیده
بهمنظور بررسی تأثیر سطوح مختلف آسکوربیکاسید و سالیسیلیکاسید بر خصوصیات فیزیولوژیک گلرنگ رقم صفه تحت تنش شوری یک آزمایش گلدانی در گلخانه تحقیقاتی گروه زراعت و اصلاح نباتات دانشگاه یاسوج در سال 1391 انجام شد. این پژوهش بهصورت آزمایش فاکتوریل در قالب طرح پایه کاملاً تصادفی در سه تکرار اجرا گردید. عامل اول شامل شوری با 3 سطح (صفر، 90 و 180 میلیمولار NaCl) و عامل دوم شامل محلولپاشی با پنج سطح (سالیسیلیکاسید 5/0 میلیمولار، سالیسیلیکاسید 1 میلیمولار، آسکوربیکاسید 200 پیپیام، آسکوربیکاسید 400 پیپیام و شاهد یا عدم محلولپاشی) بودند. نتایج نشان داد که افزایش غلظت نمک (کلریدسدیم) موجب کاهش میزان کلروفیل کل، محتوای نسبی آب و پتاسیم برگ و افزایش پرولین، قندهای محلول، نشت الکترولیتها، میزان مالوندیآلدهید و سدیم برگ شد. محلولپاشی با آسکوربیکاسید 400 پیپیام و سالیسیلیکاسید 5/0 و 1 میلیمولار موجب افزایش میزان پرولین، قندهای محلول، کلروفیل و پتاسیم برگ و کاهش میزان نشت الکترولیتها، مالوندیآلدهید و سدیم برگ شد ولی تأثیری بر محتوی نسبی آب برگ نداشت. براساس نتایج بهدستآمده میتوان اظهار داشت که محلولپاشی با سالیسیلیکاسید و آسکوربیکاسید از طریق افزایش میزان پرولین و قندهای محلول و همچنین کاهش میزان نشت الکترولیتها و میزان سدیم برگ موجب تعدیل اثرات سوء تنش شوری بر گلرنگ میشود.
