انحاء مختلف تصرف در سبب دعوای مدنی
نویسندگان
1 استادیار بخش حقوق خصوصی و اسلامی دانشگاه شیراز، شیراز، ایران(نویسنده مسئول)
2 دانش آموخته دکتری حقوق خصوصی دانشگاه آزاد اسلامی واحد شیراز، شیراز، ایران
doi
10.22099/jls.2021.40126.4327چکیده
اصل استیلای طرفین بر دعوای مدنی بهعنوان یکی از اصول بنیادین حاکم بر دادرسی مدنی حکایت از ابتکار عمل خواهان در شروع فرایند دادرسی مدنی دارد و امکان دخل و تصرف در ارکان دعوای مطروحه را نیز برای خواهان به ارمغان میآورد. با این حال، ممنوعیت غافلگیری در حوزه دادرسی مدنی و لزوم احترام به حقوق دفاع اقتضا میکند که دخل و تصرف در هر یک از ارکان دعوا تحت نظم خاصی درآمده و صرفاً در قالب نهادهای شناختهشده قانونی و تحت قیود و شرایط خاص هر کدام صورت پذیرد. مهمترین رکن دعوای مدنی سبب دعواست که مفهومی نسبتاً پیچیده و رمزآلود به نظر میرسد. بحث در خصوص مفهوم و ماهیت سبب دعوا تا حدودی در بین نویسندگان حقوقی مطرح شده است، اما هنوز ناتمام به نظر میرسد. علاوه بر این، نحوه تصرف در رکن سبب دعوا نیز موضوعی است که کمتر مورد توجه واقع شده و ابهامهای موجود در این زمینه بر پیچیدگی مسائل مربوط به سبب دعوا میافزاید. واکاوی در خصوص گونههای مختلف دخل و تصرف در رکن سبب دعوا و مسائل پیچیده مربوط به آن، محور پژوهش حاضر را تشکیل میدهد. ایده اصلی مقاله بر امکان طرح اسباب متعدد برای توجیه خواسته واحد مبتنی شده و بر این اساس، امکان افزودن بر شمار اسباب دعوا یا کاستن از آن و همچنین، امکان تغییر سبب دعوا پذیرفته شده و تلاش بر این بوده است تا هر یک از اقدامهای مزبور حتیالامکان با موازین و نهادهای شناختهشده دادرسی مدنی تطبیق داده شود.