ناپختگی حسامالدین؛ عامل اصلی تأخیر دفتر دوم مثنوی
نویسندگان
1 استاد، گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه لرستان، خرمآباد، ایران
doi
10.22054/ltr.2021.50420.2967چکیده
یکی از چالش برانگیزترین موضوعات مثنوی معنوی، تأخیرِ به وجود آمده در سرودن دفتر دوم است. بسیاری از محققان به تبع افلاکی، فوت همسر حسام الدین و بی انگیزگی مولوی را از مهمترین عوامل این تأخیر دانسته اند، اما برخی از محققان در این نظریه نه چندان معقول تشکیک کرده، نظرات ارزشمندی ارائه کردهاند. در این مقاله به روش تحلیلی- توصیفی به یکی از عوامل این تأخیر که مورد توجه قرار نگرفته، پرداخته شده است. پس از مرگ صلاح الدین، بعضی از امور مولوی و مریدان به حسام الدین واگذار میشود، اما بنا به دلایلی ایشان رسماً به عنوان خلیفه برگزیده نمیشود. حسامالدین با اصرار از مولوی درخواست داشته که خلیفگی او را رسماً اعلام کند، اما ظاهراً مولوی عجله ای برای چنین انتسابی ندارد. این تعلیق، رنجش حسامالدین را در پی داشته است. در ابیات پایانی دفتر اول، دلگیری و رنجش حسام الدین به اوج میرسد و ظاهراً مولوی او را از خود میراند. این جدایی و قهر، دو سال به طول میانجامد تا اینکه حسام الدین رسماً خلیفه مولوی میشود و کتابت دفتر دوم را از سر میگیرد. دلایل برون و درون متنی، این مطلب را تبیین و تأیید میکند.