سنجش و تحلیل راهبردهای توسعة شهری با رویکرد توسعة پایدار با استفاده از منطق فازی (نمونة موردی: بندر بوشهر)
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری جغرافیا و برنامه ریزی شهری، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران
2 استاد گروه جغرافیا و برنامه ریزی شهری، دانشکده علوم جغرافیایی و برنامه ریزی، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران
3 استاد گروه جغرافیا و برنامه ریزی شهری، دانشکده علوم جغرافیایی و برنامه ریزی، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران
doi
10.22059/jhgr.2021.296308.1008071چکیده
شهر، بهعنوان یک سیستم چندبُعدی و پویا، همواره با چالشهای پیچیده و گستردهای روبهروست. این پیچیدگیها سبب شده که برنامهریزان به دنبال رویکردهای نوین در برنامهریزی شهری باشند. از جملة این رویکردهای نوین، برنامهریزی راهبردی شهری است. بندر بوشهر با توجه به رشد روزافزون جمعیت در سالهای اخیر و افزایش رو به تزاید مسائل و مشکلات شهری در ابعاد گوناگون (کالبدی، اقتصادی، و فرهنگی)، با محدودیتهای متعددی مواجه بوده است. همین امر لزوم اتخاذ رویکردهای نوین جهت برنامهریزی آیندهنگرانه برای این شهر را آشکار میکند. هدف نگارندگان از این پژوهش آن است که با استفاده از وزندهی به شاخصهای راهبردی توسعة بوشهر توسط متخصصان برنامهریزی شهری و با رویکرد برنامهریزی راهبردی به اولویتبندی پیشرانهای توسعه دست یابند. برای این هدف، از روش توصیفی- تحلیلی و همچنین روش پیمایشی (پرسشنامه) در قالب راهبردهای توسعة شهری استفاده شد که از نظر هدف کاربردی محسوب میشود. جامعة نمونة این پژوهش را سی نفر از کارشناسان حوزة برنامه ریزی شهری تشکیل می دهند. برای وزندهی به راهبردها از اکسل و سیستم فازی استفاده شد. نتایج حاصل از پژوهش نشان می دهد که در دو منطقة شهر بوشهر اولویت بندی راهبردهای توسعه یکسان است و راهبردهای ساماندهی کالبدی- فضایی، دسترسی پایدار شهری، تقویت اقتصاد شهری، حکمروایی خوب شهری، زیست پذیری شهری، و محیط زیست شهری به ترتیب اولویت های پیشران های توسعة پایدار شهر بوشهر محسوب می شوند. البته، در اولویت بندی شاخص های فرعی در دو منطقه اندکی تفاوت وجود دارد. با توجه به نحوة اولویت بندی پیشران های کلیدی، ابعاد کالبدی و اقتصادی در اولویت برنامه ریزی اند و مسائل زیست محیطی رتبه های پایین تری را به خود اختصاص داده اند.