شناسایی دلایل در دستورکار قرار نگرفتن مسئله افزایش سطح آب دریا در خط‌مشی‌های دولت

نویسندگان

1 دانشیار مدیریت دولتی دانشگاه تهران

2 دانشجوی دکتری مدیریت دولتی پردیس بین الملل کیش دانشگاه تهران

3 استاد مدیریت دولتی دانشگاه تهران

4 استادیار شیلات دانشگاه آزاد واحد تهران شمال

doi
10.22059/ppolicy.2019.73709
چکیده

افزایش سطح آب دریا یکی از خطرناکترین پیامدهای ناشی از تغییر اقلیم است که تهدیدی جدی برای مناطق ساحلی کشورهای توسعه‌یافته و در حال توسعه است. هدف از پژوهش حاضر، استفاده از مدل چهارچوب جریانات چندگانه کینگدون‌ به منظور شناسایی عواملی است که از افزایش سطح آب دریا به عنوان یک مسأله نیازمند دستورگذاری خط‌مشی در مناطق ساحلی جنوبی ایران ممانعت به عمل می‌آورد. روش پژوهش از نوع آمیخته و از نظر گردآوری داده‌ها نیز از نوع تحقیقات کیفی و اکتشافی است که با استفاده از تکنیک دلفی انجام گردید. اعضای پنل دلفی در مجموع 10 گویه را مطرح نمودند که در نهایت 9 گویه بیشترین ضریب اهمیت را به ترتیب اولویت کسب نمودند.نتایج بیان می‌کنند که دیدگاه‌های مبهمی در سطوح خط‌مشی‌گذاری نسبت به افزایش سطح آب دریا به عنوان یک مسأله عمومی وجود دارد و اجماع نظر روشنی درخصوص لزوم توجه به این مسأله وجود ندارد.