تأمین حق سلامتی همسایگان در پرتو بهداشت حقوقی
نویسندگان
1 استادیار گروه حقوق دانشگاه بینالمللی امام رضا (ع)، مشهد
2 استاد گروه حقوق خصوصی دانشکدۀ حقوق و علوم سیاسی دانشگاه تهران
doi
10.22059/jlq.2017.63139چکیده
سلامتی به مفهوم فقدان بیماری و وجود رفاه جسمی، روانی و اجتماعی است. دارابودن این حالت، از حقوق بنیادین بشری است که زیر عنوان حق بر سلامتی مطالعه میشود. از شیوههای تأمین حق یادشده بهداشت حقوقی یا پیشگیری از نقض آن و جلوگیری از ادامۀ فعل زیانبار از سوی همسایگان است؛ تدبیری که آزادی عمل مالکان در ملک خویش را با محدودیتهایی مواجه میکند. این مسئله، قانونگذار را بر آن داشته است تا در مقررات مختلف از جمله حقوق مدنی و شهری به تنظیم روابط همسایگان بپردازد. بر این بنیان، مالکان از به مخاطرهانداختن سلامتی جسمی همسایگان از رهگذر ایجاد آلودگی بهداشتی، خطرهای ساختمانی و محرومیت از آفتاب و از به خطر افکندن سلامتی روانی از طریق آلودگی صوتی و اشراف بر منازل منع شدهاند.