مروری بر رویکرد یادگیری عمیق در صنعت هوافضا
نویسندگان
1 گروه هوافضا، دانشکده مهندسی مکانیک، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران
2 گروه هوافضا، دانشکده مهندسی مکانیک، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران
doi
10.22052/scj.2023.243422.1036چکیده
در سالهای اخیر، یادگیری عمیق به محرک اصلی راهحلهای نوآورانه برای مسالههای هوش مصنوعی تبدیل گردیده که این امر با افزایش مقدار دادههای موجود، افزایش منابع محاسباتی و روشهای بهبود یافته در آموزش شبکههای عمیق امکانپذیر شده است. پیشرفت و افزایش توان پردازش رایانهها و توانمندتر شدن روشهای هوش مصنوعی مانند یادگیری ماشین و یادگیری عمیق، زمینه را برای اجرا شدن بسیاری از طرحهای هوافضایی آسانتر نموده است. استدلالهای نظری و بیولوژیکی نشان میدهند که در راستای ساخت سیستمی هوشمند با توانایی استخراج بازنماییهای سطح بالا و قدرتمند از دادهها، نیاز به مدلهایی با معماری عمیقی است که شامل بسیاری از لایههای پردازشی غیرخطی میباشد. شاید بتوان گفت، بهترین و پرکاربردترین نمونه از این شبکهها، به دلیل سازگاری آن با انواع دادهها، شبکههای عصبی چندلایه هستند. شبکههای عصبی عمیق ساختارهای متفاوت، انواع مختلف و گونههای متنوعی را دارا هستند و با توجه به نوع دادهها و هدف مساله از آنها استفاده میشود و هرکدام دارای نقاط قوت و ضعف خود را دارند. در این مقاله به بررسی و کاربرد این شبکهها در مسالههای مختلف هوافضایی پرداخته شده است.