آسیبشناسی سیاستگذاری در آموزش عالی ایران: مطالعه موردی شیوههای سنجش و پذیرش دانشجویان دکتری رشته روابط بینالملل
نویسندگان
1 دانشیار روابط بینالملل دانشگاه تهران
doi
10.22059/ppolicy.2019.73713چکیده
در چند سال اخیر در سیاست آزمون و پذیرش دانشجویان دکتری در رشته روابط بین الملل تغییراتی صورت گرفته است: امکان پذیرش دانشجو از رشتههای متعدد به جای رشتههای مرتبط، افزایش تعداد پذیرش، تبدیل آزمون از شکلی کاملاً غیرمتمرکز به شکلی کمابیش متمرکز یا نیمه-متمرکز، تبدیل آزمون تشریحی– تحلیلی به آزمونی کاملاً یا عمدتاً تستی چهارجوابی در قالب مجموعه علوم سیاسی واتکا بر رزومه علمی. این عوامل بعضاً در پیوند با یکدیگر بوده و دارای اثر تعاملی نیز هستند. هدف این مقاله آن است که نشان دهد این تغییرات سیاستگذارانه چه نکات مثبت و منفی در خود دارد. استدلال اصلی مقاله این است که این تحولات در ابعادی باعث کاهش سطح کیفیت دانشجویان پذیرفته-شده و به تبع آن فارغالتحصیلان رشته میشود. در بررسی این موضوع از دادههای کمی و کیفی موجود، تحلیل پرسشهای امتحانی، مصاحبه با اساتید و دانشجویان و نیز تجربه شخصی استفاده خواهد شد.