بازنگری قانون توزیع عادلانه آب در ایران: ضرورتها و اصلاحات مورد نیاز
نویسندگان
1 کارشناسی ارشد مدیریت آب شرکت دانش بنیان هیدروتک توس
2 دکتری تخصصی مدیریت آب دانشگاه فردوسی مشهد
3 دانشجوی دکتری تخصصی مهندسی آب دانشگاه فردوسی مشهد
doi
10.22059/ppolicy.2019.73716چکیده
یکی از مهمترین قوانینی که پس از پیروزی انقلاب اسلامی در خصوص منابع و مصارف آب طرح شد، قانونی توزیع عادلانه آب است. این قانون در راستای اصل 45 قانون اساسی و به منظور بازنگری در اصول قانون آب و نحوه ملی شدن آن و با انگیزه برقراری نظام عادلانه توزیع آب از سوی قانونگذار ملاک عمل قرار گرفت. علیرغم سیر سریع تحولات اجتماعی/ اقلیمی و اقتصادی این قانون از سال 1361 تاکنون اصلاح / تکمیل نشده است. فرآیند بازنگری و اصلاح باید شفاف، دموکراتیک و تاحدودی زمانبر باشد(عجولانه نباشد). این پژوهش با رویکردی تحلیلی و با بررسی نمونههای عینی و موردی، درصدد بازنگری در قانون توزیع عادلانه آب است. یافتههای این پژوهش نشان میدهد که در موادی از این قانون، بعضی قوانین ناکارآمد در نتیجه قانون نقض میشود. همچنین وجود استثنا در برخی قوانین موجب سوء استفاده از منابع آبی میگردد؛ در حالی که این قوانین باید کلی و عمومی ذکر شوند. همچنین با توجه شرایط حال حاضر و وضعیت نابسامان منابع آب (کاهش کمیت و کیفیت منابع آب)، باید امکانِ اصلاح قوانین و تدوین قوانین بهروز وجود داشته باشد.
