بررسی ساخت روایی تاریخ جهانگشای جوینی با کاربست نظریۀ جهان متن
نویسندگان
1 دکتری زبان و ادبیات فارسی دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران
2 استاد گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران
doi
10.22054/ltr.2021.57454.3249چکیده
خوانش میراث کهن فارسی و به ویژه روایت های تاریخی در پرتو نظریه های شناختی مانند نظریۀ جهان متن، امری بایسته است؛ زیرا رویکردهای علمی جدید، فضایی برای شناخت دقیق و کشف زوایای پنهان متون فراهم میکند. در این جستار با روش تحلیلی- توصیفی نظریۀ جهان متن را در بررسی ساخت روایی جلد نخست تاریخ جهانگشای جوینی به کار بستیم و به این نتیجه رسیدیم که فراوانی گزاره های توصیف شخصیت ها نسبت به گزاره های توصیف صحنه ها بیشتر است. همچنین به علت کم بودن جهانهای زیرشمول اشارهای، خواننده چندان در فضاهای زمانی و مکانی متفاوت در یک روایت سیر نمیکند. جهانهای متنی را که به لحاظ متغیرهای زمانی و مکانی از جهان متن اولیه متمایزند، تجربه و مفهوم سازی نمیکند و در نهایت اشارهگرهای زمانی نسبت به اشاره گرهای مکانی در این متن دقیق تر نیست. جهانهای زیرشمول نگرشی و معرفتشناختی به دلیل عدمتغییر زاویه دید توسط راوی در تاریخ جهانگشای کم است و بیشتر روایت ها از زبان جوینی گزارش میشود.