بررسی مشروعیت شرط عدم استیلاد در نکاح، بر مبنای ماده 232 قانون مدنی

نویسندگان

1 استادیار گروه فقه و حقوق پردیس فارابی دانشگاه تهران

2 دانش آموخته کارشناسی ارشد فقه و مبانی حقوق اسلامی، پردیس فارابی دانشگاه تهران، قم، ایران.

doi
10.22099/jls.2022.39247.4192
چکیده

از جمله شروطی که زوجین تحت تاثیر شرایط اجتماعی اقتصادی و فرهنگی کنونی مایل به گنجاندن آن ضمن عقد نکاح هستند، شرط عدم استیلاد می‌باشد؛ که از چالش‌های جدی پیرامون آن بحث مشروعیت آن از منظر قانون است. در پژوهش حاضر با تمسک به روش توصیفی تحلیلی در‌صدد پاسخ‌گویی به این پرسش برآمدیم که: مفهوم شرط نامشروع مورد نظر قانون‌گذار در متن ماده 232 قانون مدنی چه می‌باشد و شرط عدم استیلاد مشمول آن قرار می‌گیرد یا خیر؟ پس از بررسی مفهوم شرط نامشروع از دیدگاه حقوق‌دانان، دریافتیم شرط مذکور مشمول هیچ‌یک از این موارد نبوده و از نظر قانون‌مدنی شرطی مشروع است. ضمانت اجرای شرط مذکور نیز حسب مورد، مطالبه خسارت، پرداخت وجه التزام و یا به استناد ماده 1119 قانون مدنی، حق طلاق زوجه خواهد بود.