واکاوی روش محدث نوری در اعتباربخشی به کتب حدیثی در خاتمۀ مستدرکالوسائل
نویسندگان
1 استاد گروه علوم قرآن و حدیث دانشگاه تهران
2 دانشجوی دکتری علوم قرآن و حدیث از دانشگاه تهران
doi
10.22059/jqst.2019.255798.669022چکیده
میرزاحسین نوری (محدث نوری) درکتاب «مستدرکالوسائل» از 65 کتاب حدیثی استفاده کرده که حرعاملی در وسائلالشیعه به علت عدم دسترسی و یا عدم اعتماد بدانها، از آنها روایتی نقل نکرده است. وی در فائدۀ دوم خاتمۀ مستدرک، با استفاده از روشهایی نظیر ثبات شهرت و اعتبار کتاب از طریق بیان طرق بزرگان و علماء به کتب مذکور، اثبات عدم دسترسی حرعاملی به برخی کتب و اعتمادش در صورت دستیابی به آنها، استقصاء شروح اعلام شیعه بر برخی کتب و... به اثبات اعتبار منابع مورد استفاده در مستدرکالوسائل میپردازد. تحلیل و ارزیابی مؤلفههای بهکار رفته در اثبات اعتبار کتب، حاکی است، مؤلفههایی نظیر اعتبار کتاب به علت سلامت متن از جبر و غلو و... ریشه در عنایت قدمای امامیه به این موارد داشته و از اتقان علمی کافی برخوردار بوده و در مقابل، برخی دیگر نظیر اثبات اعتبار مؤلفین کتب از طریق توثیقات عام و... به علت اختلاف علماء در پذیرش یا ردّ این توثیقات، فاقد اعتبار علمی کافی است.
