اثر کم‌آبیاری روی برخی صفات فیزیولوژیکی و عملکرد در دو رقم سیب‌زمینی (.Solanum tuberosum L)

نویسندگان

1 پروفسور، انستیتوی گیاه‌شناسی، آکادمی ملی علوم ارمنستان

2 استادیار گروه زراعت و اصلاح نباتات، دانشکده کشاورزی، دانشگاه رازی کرمانشاه، کرمانشاه

3 استادیار پژوهشی، بخش تحقیقات فنی و مهندسی کشاورزی، مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی استان همدان، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، همدان، ایران.

4 دانش‌آموخته‌ی دکترای زراعت از آکادمی ملی علوم ارمنستان

5 استادیار پژوهشی، بخش تحقیقات اصلاح و تهیه نهال و بذر، مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی استان همدان، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، همدان، ایران

doi
10.22084/ppt.2017.2230
چکیده

محصول سیب‌زمینی نیاز آبی بالایی داشته و به تنش آبی بسیار حساس می‌باشد، بنابراین مدیریت آب آبیاری در زراعت آن از اهمیت ویژه‌ای برخوردار است. برای مطالعه عملکرد و خصوصیات بیوشیمیایی برگ گیاه سیب‌زمینی در شرایط کم‌آبیاری، آزمایشی مزرعه‌ای به شکل کرت‌های خرد‌شده و در قالب طرح بلوک‌های کامل تصادفی با سه تکرار به اجراء درآمد. کرت اصلی، شامل شش رژیم آبیاری ]100%، 90%، 80%، 70%، 60%، 50% از نیاز آبی[ و کرت‌های فرعی، شامل ارقام سانته و ساوالان بودند. تیمارهای آبیاری تأثیر معنی‌داری بر پروتئین و قندهای محلول برگ، محتوای نسبی آب برگ، عملکرد و وزن خشک غده در بوته داشتند. تنش شدید کم‌آبی، محتوای پروتئین‌های محلول برگ، محتوای نسبی آب برگ، عملکرد و وزن خشک غده در بوته را کاهش داد. اثر متقابل رژیم آبیاری و رقم روی غلظت پتاسیم و پرولین برگ معنی‌دار بود. هم‌چنین نتایج نشان دادند که بیش‌ترین قند (8/2 میکرومول بر گرم وزن‌تر) و پروتئین محلول (سه میکرومول بر گرم وزن‌تر)، به‌ترتیب به رژیم آبیاری 50% و 80% مربوط بودند. کم‌ترین عملکرد (9/204 گرم در بوته) و وزن خشک غده (8/46 گرم در بوته) در 50% از آبیاری کامل دیده شد. بالاترین غلظت پتاسیم (43 میلی‌گرم در گرم وزن خشک) و پرولین (2/2 میکرومول در گرم وزن‌تر) برگ به رژیم آبیاری 50% و رقم سانته تعلق داشتند. نتایج این تحقیق نشان داد که در شرایط کم‌آبی با مدیریت صحیح آب (کم آبیاری) و نیز تغذیه مناسب، می‌توان اثرات سوء تنش خشکی را کاهش ­داده و به تولید مطلوبی دست یافت.