احیای علوم سیاسی یا برآمدن سیاست اجتماعی
نویسندگان
1 استادیار گروه تعاون و رفاه دانشگاه علامه طباطبائی
doi
10.22059/ppolicy.2019.72281چکیده
این نوشتار معرفی و نقدی بر کتاب «احیای علوم سیاسی: گفتاری در پیشه سیاستگری» است. کتاب که به گفته نویسنده نه مبتنی بر پژوهش بلکه برخاسته از تأملات نظری و برداشتهای او است، با توضیح حکمت سیاسی دیرین آغاز شده و با تأکید بر ضرورت احیای برخی از عناصر آن در دانش سیاسی امروز بر رهایی دانش سیاسی از اثباتگرایی تأکید دارد. آنچه بشیریه، احیای علوم سیاسی در دوره نوینِ خود مینامد، من برآمدن سیاست اجتماعی میدانم. سیاست اجتماعی با رویکردی انتقادی که دو هدف را دنبال میکند: نخست شناخت واقعیت با هدف روشنگری و سپس تغییر اجتماعی و سیاسی با هدف بهزیستی و سعادت است. نوشتار پیشرو در 2 بخش تنظیم شده است: در بخش نخست، کتاب به صورت ساختاری و صوری معرفی میشود. در بخش دوم، محتوای کتاب بررسی و نقد خواهد شد. در این بخش به طور مشخص نظرات و انتقادات بشیریه به علوم سیاسی در دو سطح بازیابی شده است؛ یکی نقد به روش پژوهش علم سیاست و دیگری نقد بر هدفگذاری و کاربست علم سیاست. نکته برجسته در این نقد آن است که آنچه بشیریه هدف دانش سیاسی میداند با لنز سیاست اجتماعی بازخوانی شده است.
