آسیبشناسی اجرای سیاستهای اجتماعی تسهیل «مادری/ اشتغال» در ایران
نویسندگان
1 استادیار مرکز تحقیقات زن و خانواده
doi
10.22059/ppolicy.2019.71575چکیده
«سیاست اجتماعی» از ابزار مدیریت مخاطرات اجتماعی و مواجهه با نیازهای اقشار خاص به شمار میرود. حمایت از گروههایی همچون «مادران شاغل» که به دلیل ایفاء نقشهای همزمان شغلی و مادری، نیازهای خاص و مهمی را تجربه میکنند و در ارتباط با خانواده و کلیت نظام،مهم و مؤثر میباشند با این ابزار قابلیت تحقق مییابد. ارزیابی عملکرد نظام اسلامی ایران در حمایت از این گروه، امری ضروری و مهم است که در این پژوهش دنبال میشود. در این راستا ابتدا سیاستهای مصوب ایران در تسهیل مادری/ اشتغال به اختصار توصیف و سپس با بهرهگیری از تکنیک تحلیل تماتیک و تمرکز بر 170 گزارش منتشر شده در پنج خبرگزاری معتبر و مهم، موانع اجرای این سیاستها استخراج شد. نتیجه آنکه مهمترین موانع اجرای سیاستهای هدف عبارت از «ضعف محتوایی سیاستها به جهت نقایص روند قانونگذاری، ساختار ناصحیح و ناکارآمد نظارت بر اجرای سیاستها، مختصات روابط کار در ایران و موانع محیطی مشتمل بر اقسام ساختاری، اقتصادی و فرهنگی» میباشند که پیامدهای عدم تحقق اهداف اولیه و تأثیر معکوس بر وضعیت گروهی از مادران شاغل را به دنبال داشته است. بهبود فرایند اجرای سیاستها از طریق راهبردهایی همچون رعایت سهجانبهگرایی در روند قانونگذاری، اصلاحات زمینهای، اصلاح و ارتقاء روند نظارت، افزایش حمایت و تخصیص مشوقها میباشد.