بررسی تطبیقی تجربه کشورهای منتخب در فرایند انطباق حقوقی قوانین داخلی کار و تأمین اجتماعی با کنوانسیون‌های بین‌المللی و استخراج الگوهای موفق قابل انتقال به نظام حقوقی ایران

نویسندگان

1 گروه حقوق عمومی، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران

2 استاد، گروه حقوق عمومی، دانشکده حقوق و علوم سیاسی، دانشگاه تهران، تهران، ایران.

doi
10.22034/jgeoq.2026.582441.4450
چکیده

انطباق قوانین داخلی کار و تأمین اجتماعی با کنوانسیون‌های بین‌المللی، از مهم‌ترین ابزارهای تحقق کار شایسته، عدالت اجتماعی و حمایت مؤثر از نیروی کار در نظام‌های حقوقی معاصر است. این مقاله با رویکردی تطبیقی، تجربه چند کشور منتخب را در فرآیند همسوسازی قوانین کار و تأمین اجتماعی با استانداردهای بین‌المللی سازمان بین‌المللی کار بررسی می‌کند و می‌کوشد الگوهای موفق و قابل انتقال به نظام حقوقی ایران را استخراج کند. روش تحقیق، توصیفی-تحلیلی و مبتنی بر مطالعه اسنادی است. یافته‌ها نشان می‌دهد کشورهایی که در اصلاحات حقوق کار و تأمین اجتماعی موفق بوده‌اند، معمولاً از سه راهبرد مشترک بهره گرفته‌اند: نخست، بازنگری مرحله‌ای قوانین داخلی بر مبنای کنوانسیون‌های بنیادین و اولویت‌دار؛ دوم، تقویت سازوکارهای نظارتی و گزارش‌دهی؛ و سوم، پیوند اصلاحات حقوقی با گفت‌وگوی اجتماعی میان دولت، کارفرمایان و کارگران. بر پایه این یافته‌ها، مقاله نتیجه می‌گیرد که نظام حقوقی ایران می‌تواند با اتخاذ رویکرد تدریجی، استفاده از نهادهای تخصصی، توسعه پوشش‌های حمایتی و بهره‌گیری از تجربیات تطبیقی، مسیر همسویی مؤثرتر با استانداردهای بین‌المللی را طی کند.