واکاوی فرایند سیاستگذاری عمومی در مدیریت شهری تهران (1397-1393)

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری سیاستگذاری و تصمیم‌گیری دانشگاه علم و صنعت تهران

2 استاد گروه مدیریت دانشگاه علم و صنعت تهران

doi
10.22059/ppolicy.2019.71576
چکیده

از مهم­ترین تبعات سیاستگذاری شهری کیفیت زندگی است. جایگاه پایین شهر تهران در رتبه‌بندی‌های مربوط، منجر به طرح این سؤال می‌شود که در حال حاضر سیاستگذاری عمومی در مدیریت شهری تهران دارای چه فرایند و مراحلی است؟ چه محدودیت­هایی دارد و علت محدودیت یا کژکارکردی آن چیست؟ با هدف پاسخ­گویی به سؤالات، تجربه‌ی تدوین، تصویب، اجرا و ارزیابی برنامه‌ی پنج ساله‌ی دوم شهرداری تهران به مثابه عمل سیاستگذاری­ (­طی سال­های ­1397-1391) با روش نمونه ­ویژه انتخاب و مستندسازی، تجربه‌ی سیاستی بازخوانی شد. به کمک تحلیل محتوای اسناد، فرایند سیاستگذاری در مدیریت شهری تهران احصاء و برای تدقیق در اختیار 22 نفر از اعضای شورا، مدیران، کارشناسان و خبرگانی قرار گرفت که در این فرایند مشارکت داشتند. نتیجه نشان داد که در حال حاضر سیاستگذاری در مدیریت شهری تهران شامل مراحل انتخاب مسئله، سیاست، اجرای سیاست و ارزیابی است؛ اما در اجرای این مراحل محدودیت­هایی وجود دارد که بر مبنای نظریه‌ی وابستگی به مسیر، تحلیل و توصیه­های سیاستی مطرح می‌شود.