دو سوی آسیا: واکاوی مناسبات ایران و شبهجزیره کره در دوره باستان
نویسندگان
1 کارشناسی ارشد تاریخ ایران اسلامی، گروه تاریخ دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد- ایران
2 استادیار گروه تاریخ، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد- ایران
doi
10.22034/hfr.2024.223038چکیده
تا پیش از پژوهشهای اخیر تصور بر این بود که روابط بین ایران و شبهجزیره کره به قرن اخیر محدود شده و پیشینه آن نیز به بیشتر از 100 سال نمیرسد. با این حال، تحقیقات جدید نشان از قدمتی 1500 ساله در تاریخ تعاملات این دو سرزمین کهن دارند. نخستین پیوندها میان ایران و شبهجزیره کره مربوط به دوره سه پادشاهی در کره (اتحادیه شیلا) و شاهنشاهی ساسانی در ایران بوده است. اگر چه شواهد مستقیم بسیار محدود و پراکنده است، اما مدارک غیرمستقیم متعددی وجود دارند که ما را در اثبات این مدعا یاری میرسانند. بنابراین، پاسخ به این سؤالها ضروری است؛ چه مناسباتی بین ایران و شبهجزیره کره در دوره باستان وجود داشته است؟ و چه شواهد و مستندات باستانشناسی، تاریخی و فرهنگی در تأیید این روابط دیرین وجود دارد؟ در این پژوهش بر اساس شواهد و مدارک موجود در منابع تاریخی و یافتههای باستانشناسی و همچنین با روش توصیفی- تحلیلی، روابط ایران و شبهجزیره کره در دوره باستان واکاوی و بررسی خواهد شد. از جمله مهمترین این شواهد به یافتههای موجود در سایتهای باستانشناسی، اشیاء کاوش شده و الگوهای هنری میتوان اشاره کرد. نتایج به روشنی نشان میدهند که ایران دوره ساسانی با سرزمین کره، همکنشهای گستردهای بهویژه در زمینه فرهنگی و هنری داشته است. برآیند کلی پژوهش از بررسی ظروف شیشهای و تکنیکهای ساخت آنها، الگوهای حیوانی و تأثیر متقابل سبکهای مختلف هنری حاصل شده است
