ابعاد فرهنگی و اجتماعی زندگی ایرانیان عصر ناصری از دیدگاه سفرنامه ساموئل بنجامین
نویسندگان
1 استادیار گروه ایرانشناسی دانشکده علوم انسانی دانشگاه میبد، میبد- ایران
2 کارشناسی ارشد تاریخ ایراناسلامی، تهران- ایران
doi
10.22034/hfr.2024.223041چکیده
سفرنامهها بهعنوان منبعی معتبر، بازتاب ویژگیهای اجتماعی، اقتصادی، سیاسی و مذهبی زمانه خود هستند و از سفرنامهها میتوان به آداب و رسوم و فرهنگ جاری آن مقطع تاریخی پی برد. ساموئل گریین ویلر بنجامین، اولین سفیر ایالات متحده آمریکا در عصر ناصرالدین شاه قاجار بود که مشاهدات خود را از ایران در سفرنامهای با عنوان: "ایران و ایرانیان" منتشر کرده است. پژوهش حاضر در جستجوی پاسخ به این سؤال است که از منظر بنجامین به عنوان سفیر آمریکایی چه مسائلی در ابعاد زندگی اجتماعی و فرهنگی ایرانیان برجسته و مهم است. یافتههای پژوهش نشان میدهد که این سفرنامهنویس دارای نگاهی تا حد زیاد بیطرف، پرسشگر و همدلانه بوده و از هرگونه دید بالا به پائین نسبت به عموم مردم ایران پرهیز کرده است و حتی حجم نیکویی و از خودگذشتگی ایرانیان را برای مردم غرب غیرقابل درک توصیف میکند. وی در کتاب خود ابعاد گوناگون زندگی اجتماعی و فرهنگی ایرانیان عصر ناصری را مورد ارزیابی قرار میدهد و به موضوعاتی از قبیل مذهب، فرهنگ، کنشهای اجتماعی و آداب و رسوم مردم اشاره میکند. پژوهش پیشِرو با رویکرد توصیفی- تحلیلی و با تکیه بر منابع کتابخانهای، بهویژه سفرنامه بنجامین سعی نموده تا تحلیل وی را از منش، رفتار و خصوصیات اجتماعی- فرهنگی مردم ایران در عصر ناصری مورد بازکاوی قرار بدهد