گونه شناسی و تحلیل مفاد روایات شیعی باب التسلیم، با رویکرد تسلیم در برابر اهل بیت(علیهمالسلام)
نویسندگان
1 دانشیار گروه علوم قرآن و حدیث دانشگاه تهران
2 استاد گروه علوم قرآن و حدیث دانشگاه تهران
3 دانشجوی دکتری علوم قرآن و حدیث پردیس فارابی دانشگاه تهران
doi
10.22059/jqst.2018.245760.668934چکیده
تسلیم در برابر معارف بیانشده توسط پیشوایان دینی، موضوعی است که بسیاری از روایات شیعی بر آن تأکید کردهاند. این روایات، بر تسلیم محض و فرمانبرداری کامل در برابر اوامر و نواهی معصومان(ع) دلالت دارند. نظر به محوریت عقل در تفکر شیعی برای سنجش و پذیرش موضوعات دینی، فقدان تبیین درست از روایات پیشگفته، تقویت انگارۀ تعارض تسلیمپذیری و عقلگرایی و تضعیف منزلت عقل را موجب میشود. بنابراین کشف معنای حقیقی تسلیمپذیری و تحدید مرزهای واقعی آن که با نگاهی جامع به آموزههای دینی و آگاهی از برخی مقدمات صورت میگیرد، ضرورتی انکارناپذیر به شمار میرود. پژوهش پیشرو، ضمن گونهشناسی روایات تسلیمپذیری، مفاد هر یک از گونهها را با روش توصیفی ـ تحلیلی بیان میکند تا مشخص شود که تسلیم در برابر معصومان(ع) به معنای اطاعت بیدلیل و به معنای تعطیلی عقل و پذیرش جاهلانه نیست، بلکه تسلیمِ مطلوب، امری اختیاری و مبتنی بر کاوشهای عقلی و برهانهای عقلایی است.