درس ­آموخته­ های دانشگاه ­های جهان درکاربست ربات ­های هوشمند محاوره­ای(گپ­ بات)

نویسندگان

1 دانشجوی کارشناسی ارشد مهندسی فناوری اطلاعات، دانشگاه تربیت مدرّس، تهران، ایران

2 استاد مهندسی فناوری اطلاعات، دانشگاه تربیت مدرّس، تهران، ایران

3 دانشجوی کارشناسی ارشد مهندسی فناوری اطلاعات، دانشگاه تربیت مدرّس، تهران، ایران

4 دانشجوی کارشناسی ارشد مهندسی فناوری اطلاعات، دانشگاه تربیت مدرّس، تهران، ایران

doi
10.61838/KMAN.IRPHE.32.1.2
چکیده

فناوری هوش مصنوعی فرصت­ های جدیدی را برای همسویی نظام آموزشی با تحولات فناوری درجهت تعمیق و ارتقای یادگیری پدید آورده­ است که یکی از مهم ­ترین مظاهر آن استفاده از «ربات­ های هوشمند تعاملی- محاوره­ای» یا «گپ­ بات» است. این ابزار با ایجاد محیطی گفت­ وگومحور و با تعامل مستقیم با کاربر تلاش می­ کند تا رفتاری صمیمانه و مشاوره­ ای با دانشجویان داشته و در حل مسائل درسی، رفع ابهام ­های علمی، مشاوره­ های اجتماعی و نیز هدایت تحصیلی و شغلی آنان نقش جدّی داشته باشد و به همین دلیل، به ­رغم عمرِکوتاه خود، به ­شدت مورد توجه محیط­ های علمی قرار گرفته و کاربردهای بسیاری در دانشگاه ­ها یافته­ است. همین موضوع لزوم توجه به برنامه ­ریزی نظام آموزشی ایران برای استفاده از این ابزارهای فناورانه را بیش از پیش مشهود می ­کند. در این مقاله با استفاده از روش توصیفی و با بهره­ گیری از روش مطالعۀ تطبیقی مبتنی بر اطلاعات منتشر شده از دانشگاه­ های برگزیدۀ جهان، کاربردهای اصلی ربات­ های تعاملی هوشمند در نظام­ های آموزش عالی شناسایی­ و سپس تجربه ­های دانشگاه­ های مختلف جهان در مواجهه با این پدیدۀ فناورانه بررسی شده است. از این رهگذر با احصای فرصت­ ها و نیز مخاطرات ناشی از این فناوری، توصیه‌های سیاستی و اجرایی برای پذیرش این پدیدۀ فناورانه و بهره ­برداریِ مناسب از آن در دانشگاه­ های کشور تبیین شده است.