تبیین عوامل مؤثر بر کارایی، اثربخشی مدیریت، و مشارکت روستایی در توسعة روستاهای شهرستان صومعه‏ سرا با رویکرد حکمروایی خوب

نویسندگان

1 دانش‌ آموختة دکتری جغرافیا و برنامه‌ریزی روستایی، واحد رشت، دانشگاه آزاد اسلامی، رشت، ایران

2 استاد گروه جغرافیا، واحد رشت، دانشگاه آزاد اسلامی، رشت، ایران

3 استادیار گروه جغرافیا، واحد رشت، دانشگاه آزاد اسلامی، رشت، ایران

4 استادیار گروه جغرافیا، واحد رشت، دانشگاه آزاد اسلامی، رشت، ایران

doi
10.22059/jhgr.2021.303827.1008129
چکیده

حکمروایی خوب به ‏عنوان مفهومی جدید در مدیریت روستایی از آن جهت اهمیت دارد که کشور در سال‏ های اخیر به دنبال اجراکردن نقش پُررنگی برای مشارکت مردم در همة سطوح است؛ از جمله روستایی و ایجاد سازوکارهای مدیریتی چون شوراهای روستایی و دهیاری‏ ها. از این رو، حکمروایی روستایی را می ‏توان چنین تعریف کرد: فرایند تأثیرگذاری همة ارکان دخیل روستایی بر مدیریت روستایی با همة سازوکارهایی که با آن‏ها بتوان به سوی تعالی و پیشرفت روستا و مردم روستایی حرکت کرد. حکمروایی روستایی همانا به ‏اجرا درآوردن تصمیمات و سیاست‏ های مردم روستایی هم‏سو با منافع خودشان است که درعین حال با منافع ملی، منطقه ‏ای، و محلی نیز سازگار است. با توجه به اهمیت روستاها و مدیریت آن‏ها، این پژوهش در پی تبیین عوامل مؤثر بر کارایی، اثربخشی مدیریت، و مشارکت روستایی در توسعة روستاهای شهرستان صومعه ‏سرا بوده است. پژوهش حاضر از نظر هدف کاربردی و از نظر ماهیت توصیفی- تحلیلی و از نظر روش‏شناسی کمی- کیفی است. از آزمون کولموگروف- اسمیرنوف برای مشخص‏ کردن نرمال یا غیرنرمال‏ بودن داده ‏ها استفاده شد. با توجه به نرمال‏ بودن داده ‏ها، از ضریب همبستگی پیرسون و آزمون نمونة زوجی t در نرم‏افزار آماری SPSS برای تحلیل یافته‏ ها استفاده شد. از آنجا که میزان خطای رابطه کمتر از 05/0 بود و با توجه به ضریب تعیین رابطه که در این تحقیق 95 درصد درنظر گرفته شده بود، نتایج به ‏دست ‏آمده بیانگر آن است که بین افزایش کارایی، اثربخشی، و مشارکت روستایی و حکمروایی خوب و بهبود آن در محدودة مورد مطالعه رابطه مستقیم وجود دارد.