تأثیر کمآبیاری بر عملکرد، خصوصیات بیوشیمیایی و فیزیولوژیکی هیبریدهای ذرت (.Zea mays L)
نویسندگان
1 دانشآموخته دکتری زراعت، دانشکده علوم پایه، آکادمی ملی علوم ارمنستان، ایروان، ارمنستان
2 استاد گروه علوم پایه، دانشکده علوم پایه، آکادمی ملی علوم ارمنستان، ایروان، ارمنستان
3 دانشیار گروه زراعت و اصلاح نباتات، دانشکده کشاورزی، دانشگاه رازی کرمانشاه، کرمانشاه
doi
10.22084/ppt.2017.2203چکیده
بهمنظور بررسی عملکرد، اجزاء عملکرد و راندمان مصرف آب و همچنین پاسخ بیوشیمیایی گیاه ذرت به کم آبیاری، آزمایشی در منطقه کرج در سالهای 1388 و 1389 انجام شد. عوامل مورد بررسی شامل پنج رژیم مختلف آبیاری {آبیاری کامل (1I)، 5/12 درصد (2I)، 25 درصد (3I)، 5/37 درصد (4I) و 50 درصد (5I) کم آبیاری{ و سه هیبرید ذرت شامل سینگل کراس 704، 500 و 301 بود. در هر سه هیبرید، کم آبیاری سبب کاهش محتوای نشاسته برگ و ریشه و افزایش قندهای محلول شد. سطح پرولین نیز در برگ و ریشهی هر سه هیبرید درنتیجهی کم آبیاری افزایش یافت. افزایش محتوای پرولین در برگ نسبت به ریشه بالاتر بود، اما افزایش مقدار قند محلول و کاهش محتوای نشاسته در ریشه بیشتر از برگ شد. همچنین بیشترین پرولین و قندهای محلول برگ و ریشه در تیمار 50% کمآبیاری و بیشترین نشاسته برگ و ریشه در آبیاری کامل مشاهده گردید. نتایج همچنین نشان داد که بیشترین تعداد دانه در بلال، وزن هزار دانه و عملکرد دانه در آبیاری کامل مشاهده شد. البته تفاوت معنیداری از لحاظ مقدار اجزاء عملکرد بین آبیاری کامل و 5/12 درصد کم آبیاری مشاهده نشد. در آزمایش انجام شده، حداکثر راندمان مصرف آب در سینگل کراس704 در تیمار 5/12 درصد کم آبیاری و در سینگل کراس 500 و 301 در تیمار 25 درصد کم آبیاری مشاهده گردید. در مجموع چنین نتیجهگیری شد که هیبرید سینگل کراس 704 در شرایط 5/12 درصد کمآبیاری جهت دستیابی به حداکثر عملکرد و حداکثر راندمان مصرف آب قابل توصیه است.