نرمافزار به عنوان کالا(Goods)، در مقررات کنوانسیون بیع بین المللی کالا
نویسندگان
1 استادیار دانشگاه علامه طباطبایی
2 دانش آموخته کارشناسی ارشد حقوق خصوصی دانشگاه شهید بهشتی
doi
10.22099/jls.2022.39654.4267چکیده
قراردادهای فروش نرمافزار، از آنجهت که تحت شمول مقررات کنوانسیون بیع بین المللی کالا قرار میگیرد یا خیر، در میان مفسران کنوانسیون محل بحث است. در این راستا برخی مفسران از شمول کنوانسیون بر چنین قراردادهایی، به دلیل آنکه زبان اکثر نمایندگان حاضر در کنفرانس انگلیسی بوده و مفهوم منتزع به ذهن ایشان همان (goods) بوده است، امتناع ورزیده اند. در مقابل عدهای دیگر گسترهی وسیعتری را برای کنوانسیون درنظرگرفتهاند. هردو گروه نیز یکنواختی کنوانسیون را در نظر داشتهاند و در عین حال به عوارض عدم وجود مقررات یکسان در زمینه تجارت بین الملل کاملا واقف هستند. پرسش اصلی این است که با چه رویکردی نرم افزارهای سفارشی و استاندارد، کالا(goods)به شمار میروند؟ و آیا نرمافزارها در حقوق ایران میتوانند به عنوان مصداقی از این مفهوم محسوب شوند؟ در این اثر، با روش تفسیری مستقل و با استفاده از مواد کنوانسیون، به پرسش های مذکور پاسخ داده شده است.