اصول تربیتی حاکم بر رفتار پیامبران در تعامل با نزدیکان خطاکار
نویسندگان
1 دانشیارگروه معارف اسلامی دانشگاه تبریز
2 دانشیار گروه معارف اسلامی دانشگاه تبریز
3 استادیارگروه معارف اسلامی دانشگاه تبریز
doi
10.22034/nrr.2025.68973.1521چکیده
تربیت و هدایت انسانها یکی از اساسیترین اهداف پیامبران الهی بوده است. مسئله تربیت نزدیکان خطاکار چالشی است که بروندادهای آن تأثیرات عمیقی بر جامعه و همچنین روح و روان فردی دارد. این پژوهش به روش توصیفی-تحلیلی و با رویکرد استنباطی انجام شده است. دادهها با مطالعه کتابخانهای و تحلیل محتوای آیات قرآن کریم و روایات معتبر مربوط به زندگی پیامبران (ع) جمعآوری و اصول استخراج شده است. یافتههای تحقیق نشان میدهد که پیامبران در برخورد با خطاکاری نزدیکان، از اصولی ثابت و حکیمانه همچون: دعوت به توبه، مدارا و مهرورزی، قاطعیت در برابر اصرار بر گناه، تبیین و تفهیم، اصلاح تدریجی، پرهیز از شتابزدگی، حفظ حرمت و آبروی افراد و عدالت پیروی میکردند. در نتیجه سیره عملی پیامبران الهی، منبعی غنی برای تدوین یک نظام تربیتی دینی است که میتواند به عنوان الگویی برای والدین، مربیان و مدیران در مواجهه با خطاهای اطرافیان مورد استفاده قرار گیرد.