تحلیل تأثیر خودشیفتگی در اشعار مهدی اخوان ثالث
نویسندگان
1 استادیار گروه زبان و ادبیات فارسی، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.
2 دانشیار گروه زبان و ادبیات فارسی، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.
3 دانشجوی دکتری رشته زبان و ادبیات فارسی، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
4 دانشیار گروه روان شناسی، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.
doi
10.22054/ltr.2021.51361.2999چکیده
مهدی اخوان ثالث، شاعر نامدار معاصر است که در قالبهای مختلف شعری طبعآزمایی کرده است. شخصیت فرازنِگَر، آرمانطلب و خودشیفتۀ وی، دارای ابعاد ویژه و درخور بررسی است. پژوهش، پاسخگوی این پرسش است که آیا خودشیفتگی بر کیفیت و کمیت تصویرپردازیهای اخوان تأثیر چشمگیر داشته است؟ در جستار حاضر، علل روانشناسانۀ سرایش اشعار نارسیسیستیِ وی، واکاوی شد. تشنگی اخوان درخصوص مورد تأیید واقع شدن، رسیدن به جامعهای آرمانی، دوری از مظاهر دنیای متجدد و یکی شدن با شخصیتهای اسطورهای که از شاخههای بهنجار و نابهنجار خودشیفتگی هستند به شاخصهای زندگی فردی وی بازمیگردد. روش پژوهش، توصیفی- تحلیلی است. براساس نتایج تحقیق، انواع سطوح خودشیفتگی مانند خودستایی، گردنفرازی، ستایش مقام هنری، افکار قلندری و...، نقش بارزی را در پیشبرد کیفیت و کمیت وجه هنریِ مضامین و تصاویر ادبی «م. امید» ایفا کردهاند؛ به نحوی که اگر این ابداعات را حذف یا کم کنیم، بخش زیادی از محتوای آثار وی از بین رفته و طبیعتاً بر قسمتی از مفاهیم ادبیات معاصر، تأثیر میگذارد.