تحلیل تأثیر خودشیفتگی در اشعار مهدی اخوان ثالث

نویسندگان

1 استادیار گروه زبان و ادبیات فارسی، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.

2 دانشیار گروه زبان و ادبیات فارسی، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.

3 دانشجوی دکتری رشته زبان و ادبیات فارسی، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران

4 دانشیار گروه روان شناسی، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.

doi
10.22054/ltr.2021.51361.2999
چکیده

مهدی اخوان­ ثالث، شاعر نامدار معاصر است که در قالب­های مختلف شعری طبع­آزمایی کرده است. شخصیت فراز­­نِگَر، آرمان­طلب و خودشیفتۀ وی، دارای ابعاد ویژه و درخور بررسی است. پژوهش، پاسخگوی این پرسش­ است که آیا خودشیفتگی بر کیفیت و کمیت تصویرپردازی­های اخوان تأثیر چشمگیر داشته است؟ در جستار حاضر، علل روان­شناسانۀ سرایش اشعار نارسیسیستیِ وی، واکاوی شد. تشنگی اخوان درخصوص مورد تأیید واقع شدن، رسیدن به جامعه­ای آرمانی، دوری از مظاهر دنیای متجدد و یکی شدن با شخصیت­های اسطوره­ای­ که از شاخه­های بهنجار و نابهنجار خودشیفتگی هستند به    شاخص­های زندگی فردی وی بازمی­گردد. روش پژوهش، توصیفی- تحلیلی است. براساس نتایج تحقیق، انواع سطوح خودشیفتگی مانند خودستایی، گردن­فرازی، ستایش­ مقام هنری، افکار قلندری و...، نقش بارزی را در پیشبرد کیفیت و کمیت وجه هنریِ مضامین و تصاویر ادبی «م. امید» ایفا کرده‌اند؛ به نحوی که اگر این ابداعات را حذف یا کم کنیم، بخش زیادی از محتوای آثار وی از بین رفته و طبیعتاً بر قسمتی از مفاهیم ادبیات معاصر، تأثیر می­گذارد.