تدوین الگوی اقتصادسنجی کلان بخش کشاورزی با تأکید بر زیربخشهای اصلی: رویکردی بر تکنیک همجمعی
نویسندگان
1
2
3
doi
10.30490/aead.2013.58709چکیده
چکیدهدر این مقاله تدوین الگوی اقتصادسنجی کلان بخش کشاورزی ایران با تأکید بر زیربخشهای آن مد نظر قرار گرفته است. در این راستا، کل بخشهای اقتصادی به سه گروه کشاورزی، نفت و سایر بخشها تقسیم و بخش کشاورزی نیز در قالب چهار زیرگروه زراعت، دامپروری و شکار، جنگلداری و ماهیگیری در نظر گرفته شد. معادلات مربوط به طرف عرضه و تقاضای بخش کشاورزی براساس بازارهای کالاو خدمات، بازار پول، نیروی کار، بازار ارز در قالب 68 معادله (58 معادله رفتاری و 10 اتحاد) تصریح و با اطلاعات سالهای 1360 الی 1387 به روش تکنیک همجمعی به صورت ایستا و پویا براورد شدند. نتایج براورد نشان میدهد که بین متغیرهای الگو روابط بلندمدت وجود دارد و ضرایب از لحاظ آماری معنیدار و منطبق بر انتظارات تئوریک هستند. میزان اعتبار الگوی براورد شده با استفاده از شبیه سازی پویا به صورت درون نمونهای برای دوره 1360-1378 بررسی شد. نتایج محاسبه شاخص تایل برای برخی از متغیرها نشان میدهد که الگو توانسته است روند حرکت واقعی متغیرهای درونزا را در کل دوره مورد بررسی به نحو بسیار نزدیکی شبیه سازی کند. نتایج حاکی از این است که سیاست ارزی اعمال شده در الگو از طریق افزایش نرخ ارز اسمی رسمی موجب افزایش صادرات در بخش کشاورزی در سالهای اولیه و کاهش آن در سالهای آخر می شود. به علاوه، تدوام افزایش نرخ ارز منجر به کاهش واردات و به دنبال آن کاهش ارزش افزوده بخش کشاورزی و زیربخشهای آن می شود.طبقه بندی JEL: C51,Q11, C32 ,C53کلید واژهها: الگوی اقتصادسنجی کلان، بخش کشاورزی، تکنیک همجمعی، شبیهسازی پویا