تبیین جایگاه علم قاضی و اسناد در دادرسی مدنی بر مبنای مادۀ 1335 قانون مدنی

نویسندگان

1 دانش آموختۀ کارشناسی ارشد حقوق خصوصی دانشگاه قم

2 دانشیار گروه حقوق خصوصی دانشکدۀ حقوق دانشگاه قم

doi
10.22059/jlq.2016.58995
چکیده

    در قوانین مختلف، سند به‌عنوان یک دلیل معتبر به‌رسمیت شناخته شده، اما در مادۀ 1335 قانون مدنی از تعبیری استفاده شده است که گویا حجیت آن را به‌عنوان یک دلیل مستقل انکار کرده و اثر آن را محدود به این ساخته است که مستند و مقدمۀ علم قاضی قرار گیرد؛ بنابراین، بیان قانون‌گذار در این ماده در خصوص سند، با سایر مواد آن قانون و مواد قوانین دیگر در این خصوص، ناهماهنگ است و اعتبار سند را با تردید مواجه ساخته است. در پژوهش حاضر بر تحلیل این موضوع و ارائۀ راه‌هایی برای رفع این ناهماهنگی و اثبات این امر تلاش شده است که همچنان اعتبار سند به‌عنوان یک دلیل مستقل، انکارناپذیر است.