فناوریهای نوین «حلوفصل آنلاین اختلافها»؛ فرصتها و چالشها(با تمرکز بر روش جمعسپاری آنلاین)
نویسندگان
1 دانشجوی دکترای حقوق عمومی، دانشکده حقوق، الهیات و علوم سیاسی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی ، تهران، ایران
2 دانشیار گروه حقوق خصوصی و اسلامی، دانشکده حقوق و علوم سیاسی، دانشگاه تهران، تهران، ایران.(نویسنده مسئول)
doi
10.22099/jls.2021.39589.4259چکیده
بهدنبال افزایش سرسامآور آمار دعاوی (سونامی اختلافها) در جهان، بسیاری از دولتها، شرکتها و مؤسسات خصوصی از اواخر هزاره دوم میلادی به سمت بهرهگیری حداکثری از فناوریهای نوین اطلاعات و ارتباطات در زمینه حلوفصل اختلافها سوق پیدا کردهاند. از میان مدلهای آنلاین جدید و پیشرفته متعددی که در دنیا برای تسهیل و تسریع در حلوفصل اختلافها طراحی و به اجرا درآمده؛ یکی از مهمترین و مؤثرترین آنها به «حلوفصل اختلافها به روش جمعسپاری آنلاین» معروف شده است. علیرغم اینکه این روش نوظهور ظرفیتهای بسیار بهتری بر پایه «اعتماد به خِرَد جمعی» برای حلوفصل اختلافها به صورت مسالمتآمیز فراهم آورده؛ اما در اجرا با چالشهایی نیز مواجه بوده که موجب بروز تردیدهایی نسبت به میزان موفقیتآمیز بودن آن در عمل شده است. به نظر، بروز این تردیدها بیشتر ناشی از عوامل بیرونی و نواقصی در اجرا بوده است و نه ساختار یا ظرفیتهای این روش. یافتههای مقاله حاضر، حاکی از آن است که با امعاننظر به احتمال افزایش مجدد آمار اختلافها میان اشخاص به سبب شیوع ویروس کوید-19 در جهان و بحرانهای مالی و روانی ناشی از آن و بهویژه با توجه به حجم بالای پروندههای قضایی در کشورمان، بهرهبرداری از مدلهای پیشرفته «حلوفصل اختلافها به روش جمعسپاری آنلاین»، به منظور حلوفصل دعاوی به صورت سریع، عادلانه، مسالمتآمیز و با هزینه پایینتر امری دستیافتنی و در عین حال ضروری، فوری و اجتنابناپذیر است.