بررسی کاهش اثرات سوء تنش شوری بر صفات مورفولوژیکی و فیزیولوژیکی آویشن دنایی (.Thymus daenensis Celak) از طریق کاربرد اسید سالیسیلیک
نویسندگان
1 دانش آموخته کارشناسیارشد، گروه کشاورزی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد دامغان، دامغان، ایران
2 استادیار پژوهش، بخش تحقیقات جنگل، مؤسسه تحقیقات جنگلها و مراتع کشور، تهران، ایران
3 استادیار، گروه کشاورزی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد دامغان، دامغان، ایران
doi
10.22084/ppt.2016.1859چکیده
اسید سالیسیلیک یکی از تنظیمکنندههای رشد گیاهی میباشد که بر رشد و نمو و تحمل تنش شوری در گیاهان مؤثر است. جهت ارزیابی تأثیر اسید سالیسیلیک و تنش شوری روی برخی صفات مورفولوژیکی، فیزیولوژیکی و فعالیت برخی آنزیمهای آنتیاکسیدان در آویشن دنایی (Celak. Thymus daenensis) آزمایشی در چهار سطح اسید سالیسیلیک (صفر، 150، 300 و 450 پیپیام) و چهار سطح کلرید سدیم (صفر، 50، 100 و 150 میلیمولار) بهصورت فاکتوریل در قالب طرح کاملاً تصادفی با سه تکرار انجام شد. نتایج نشان داد، سطوح مختلف شوری سبب افزایش محتوای پرولین، قندهای محلول، وزن تر و افزایش فعالیت آنزیمهای کاتالاز و پراکسیداز و سبب کاهش سطح برگ و غلظت پروتئین گردید، همچنین نتایج برهمکنش تیمار شوری و اسید سالیسیلیک سبب افزایش معنیداری در میزان پرولین، غلظت قندهای محلول، نسبت ریشه به اندامهوایی، وزن تر و خشک، افزایش فعالیت آنزیمهای کاتالاز و پراکسیداز گردید. براساس نتایج این پژوهش، محلولپاشی برگی اسید سالیسیلیک از طریق افزایش فعالیت آنزیمهای آنتیاکسیدان و افزایش غلظت پرولین و قندهای محلول تحت شرایط تنش شوری موجب بهبود صفات فیزیولوژیکی گیاه شده و مقاومت گیاه را در شرایط ناشی از تنش افزایش داد.
