واکاوی سازوکارهای نظام حمایت اجتماعی بر پایه رویکرد قابلیت انسانی
نویسندگان
1 استاد مدیریت مالی دانشگاه تهران
2 دانشیار مدیریت دولتی دانشگاه تهران
3 دانشیار اقتصاد نظری دانشگاه علامه طباطبائی
4 دانشجوی دکتری مدیریت توسعه دانشگاه تهران
doi
10.22059/ppolicy.2018.67869چکیده
مبانی سیاستی، اقدامات فقرزدایی و ساختار اجرایی نظام حمایتی ایران، دچار نواقص عمدهای است. پژوهش حاضر با هدف تببین سازوکارهای نظام حمایتی برپایه رویکرد قابلیت و حکمرانی حمایت اجتماعی، به دنبال پاسخ به این پرسش است که براساس این دو رویکرد، ساختار و محتوای سیاستها، برنامهها و ساختار اجرایی نظام حمایتی چگونه باید باشد؟ برای دستیابی به این مهم از اسناد سیاستی، اسناد علمی و انتظارات ذینفعان نظام حمایتی، شواهد لازم؛ جمع آوری و با استفاده از روش تحلیل تم، مضامین مربوطه استخراج شدند. یافتهها نشاندهنده این است که تمرکز رویکرد قابلیت بر تغییر رابطه فقر و رشد، سنجش فقر چندبُعدی و خروج فقرا از وضعیت فقر است. همچنین حکمرانی حمایت اجتماعی بر سه جزء طراحی برنامههای یکپارچه فقرزدایی، الزامات اجرایی و ارزیابی برنامهها و نهادها تاکید دارد.
