مبانی رجوع بیمهگذار به بیمهگر اتکایی (با تأکید بر آرای دادگاههای آمریکا)
نویسندگان
1 استادیار گروه حقوق خصوصی دانشکدۀ حقوق و علوم سیاسی دانشگاه تهران
2 دکتری حقوق خصوصی دانشکدۀ حقوق و علوم سیاسی دانشگاه تهران
doi
10.22059/jlq.2016.58404چکیده
شرکتهای بیمه معمولاً بخشی از تعهدات خود را نزد شرکتهای دیگری بیمۀ اتکایی میکنند. در این حالت، پرسش این است که در صورت بروز خسارت، آیا بیمهگذار حق رجوع به بیمهگر اتکایی را دارد یا نه؟ پاسخ مرسوم به این پرسش، مسئولیت نداشتن بیمهگر اتکایی در برابر بیمهگذار است؛ اصل نسبی بودن قراردادها، مانع از رجوع بیمهگذار به بیمهگر اتکایی است. باوجوداین، دادگاهها در کشورهای مختلف، بهویژه ایالات متحدۀ امریکا، با استناد به مبانی گوناگون، رجوع بیمهگذار به بیمهگر اتکایی را بهرسمیت شناختهاند؛ بهویژه در فرض ورشکستگی بیمهگر واگذارنده. موضوع این مقاله بررسی مبانی این گونه رجوع است.