استعاره های مفهومی خشم در دیوان خاقانی
نویسندگان
1 استاد، گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه الزهرا، تهران، ایران
2 دانشجوی دکتری زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه الزهرا، تهران، ایران
3 دانشیار، گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه الزهرا، تهران، ایران
doi
10.22054/ltr.2020.47853.2855چکیده
استعاره از مهمترین ابزارهای انتقال زبان از کاربرد حقیقی به کاربرد مجازی و ادبی آن است. از طرفی امروزه استعاره در غرب دیگر خاص شعر و ادبیات و ابزاری برای آراستن کلام نیست؛ بلکه استعارهها به حوزۀ اندیشه و شناخت واردشده و از چشماندازهای مختلف در بسیاری از علوم به کار گرفته شده است. در حوزۀ شعر نیز کاربرد استعاره در عواطف بشری همواره موردتوجه بوده است؛ چراکه عواطف انسان همواره بهعنوان یک حوزۀ مبدأ در ساختارپردازی استعاری مفاهیم متنوع در اغلب زبانها به کار گرفته میشوند و از الگوهای فرهنگی هر زبان بهره میبرند. خاقانی، ازجمله شاعرانی است که در بهرهگیری از استعارات بدیع و تازه در شمار خلاقترین شعرای فارسیگوی قرار دارد. هدف مقاله حاضر بررسی کاربرد و فراوانی نگاشتنامهای مفهومی در شعر خاقانی با رویکرد مجاز مفهومی یا استعارۀ مفهومی و تحلیل دادههای شعر خاقانی میباشد و با بررسی در حوزۀ عاطفۀ خشم میتوان به این نتیجه رسید که حدود 160 بیت، مربوط به عاطفۀ خشم و مترادفات آن است. البته سه حوزۀ مبدأ «تغییر حالت»، «تغییر نگاه» و «بیتابی» را میتوان در یک حوزۀ مبدأ تغییر فیزیکی گنجاند. درنهایت حوزۀ مبدأ «خشم درخطشدن است» و «خشم طیرهشدن است» پربسامدترین حوزۀ مبدأ برای مفهومسازی خشم در دیوان خاقانی است.