ریلگذاری قراردادهای اداری از طریق قراردادهای اجباری در ایران
نویسندگان
1 گروه حقوق، دانشکده حقوق و علوم اجتماعی. دانشگاه تبریز، ایران
doi
10.22099/jls.2021.37830.3977چکیده
هرچند در نظام حقوقی ایران نهادی حقوقی با عنوان «قرارداد اداری» مورد شناسایی قرار نگرفته است و علیرغم تلاش حقوقدانان حقوق عمومی، چنین مسیری ره به جای مطلوبی نبرده است، اما به نظر میرسد که در ایران در سایه الزامهای دولت مدرن، برخی از قراردادهای اداری، در اینجا مشخصاً قراردادهای اجباری از دهههای گذشته شکل گرفته و نوید تأسیس حقوقی را میدهد که در سنت رومن-ژرمن به «قرارداد اداری» معروفاند. نوشتار حاضر با درک چنین اهمیتی به این سؤال پاسخ داده است: زمینهها و معضلات تولد قراردادهای اداری از طریق قراردادهای اجباری در نظام ایران چیست؟ در پاسخ به این سؤال با استفاده از روش تحقیق توصیفی تحلیلی این نتایج به دست آمده است: نخست، قراردادهای اجباری در ایران در موارد زیادی، از حیث کارکرد همانند قرارداد اداری هستند؛ دوم، در اثر حدوث چنین وضعیتی میتوان به شناسایی و تأسیس حقوقی قراردادهای اداری در ایران امیدوار بود و از این طریق از سردرگمی حاکم بر فضای کنونی رها شد؛ سوم، علیرغم ریلگذاری قانونگذار برای تولد قراردادهای اداری در ایران، موانع زیادی پیش روی این نهاد حقوقی در ایران وجود دارد؛ چهارم، نقطه ثقل موانع مذکور، در نگاه شورای نگهبان به امر قرارداد است.