فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

پروتکلِ SIP در لایه کاربرد برای آغاز، مدیریت و خاتمه جلساتِ چندرسانه‌ای توسط IETF استاندارد شده و به عنوان پروتکلِ اصلیِ سیگنالینگ هم در اینترنت و هم در شبکه VoIP استفاده فراوانی یافته است. یکی از چالش‌های مطرح در این پروتکل، مسئله اضافه‌بار و عدم توزیع حالت مناسب می‌باشد. وجود این چالش سبب می شود که طیف وسیع کاربران شبکه نسل آینده با افت شدید کیفیت سرویس مواجه شوند. در این مقاله مسئله توزیع حالت بین چندین گره را تعریف می‌کنیم چرا که حفظ حالت با مصرف قابل‌توجهی از منابع همراه است و منجر به اضافه بار می شود. در این مسئله هدف افزایش گذردهی کلی تماس‌ها و دسترس‌پذیری سرورهاست. نخست چارچوبی بر مبنای تکنولوژی شبکه های نرم افزار محور ارائه و سپس این مسئله را به‌صورت یک مسئله بهینه‌سازی فرمول‌بندی و آن را به‌صورت یک ماژول بر روی کنترلر پیشنهادی، پیاده‌سازی و ارزیابی می‏کنیم. نتیجه یک شبکه مقیاس‌پذیرتر SIP است که به‌صورت پویا تعداد تقاضاهای SIP که سرور برای آن‌ها حالتمند است را تعیین و درعین‌حال برای مابقی تقاضاها، نگهداری حالت را به سروری که پایین‌دست‌تر از خودش قرار دارد محول می‌کند. این طرح برخلاف سرورهای SIP موجود است، زیرا آن‌ها به‌صورت ایستا طوری پیکربندی می‌شوند که یا بدون حالت باشند یا حالتمند و لذا گذردهی غیربهینه ای را برای تماس نتیجه می‌دهند. ارزیابی عملکرد در دو سطح زیرساخت و کنترل انجام و نتایج ارائه می گردد.