بررسی مفاهیم آزادی وعدالت اجتماعی در نهج البلاغه و لیبرالیسم در رهیافت تحلیل گفتمان انتقادی
نویسندگان
1 - استادیار گروه زبان شناسی و زبان های خارجی دانشگاه پیام نور، تهران، ایران
doi
10.22034/nrr.2024.61887.1322چکیده
رویدادها به مثابه گفتمان، نظام اندیشهای و دستگاهزبانی را تولید میکنند که مفاهیم در درون آن سامانه زبانی معنادار میشوند. براین اساس نظام زبانی بازنمونی ازپیوند عناصرزبانی بامؤلفههای غیرزبانی وانعکاسدهنده بافتار است. مفاهیم آزادی و عدالت اجتماعی درگستره زیست اجتماعی درتوالی زمانی ازاهمیت ویژهای برخوردار بوده ونوع روایت یا برداشت ازآنها نیز همبسته به قرارداشتن درنظام گفتمانی خاص است که درآن سامانه تکون یافتند. البته هرنظام گفتمانی دردستگاه زبانی ویژه دارای دال مرکزی است و مقولهبندیها نیز برپایه آن صورت میگیرد. پژوهش حاضر باشیوه توصیفی وتحلیل گفتمان انتقادی به عنوان نظریه میانرشتهای در زبانشناسی به دنبال صورتبندی برداشتها ازاین مفاهیم و چگونگی ارتباط میان آنها درگفتمان نهج البلاغه و لیبرالیسم است. ناهمسانی مواجهه بااین مفاهیم به دلیل دال مرکزی، روایتگرها و موقعیت ها درگفتمانها از یافتههای این پژوهش است. براین اساس گفتمان لیبرالیسم به مثابه متن ازجهت تقدمی، رأی به اولویت آزادی داده اما نهجالبلاغه همکنشی، باهم آیی این مفاهیم درعرصه اجتماعی را روا دانسته است.