محدودیتهای نظامهای سنتی حقوق مالکیت فکری در حمایت از طرحهای مد و لباس
نویسندگان
1 استادیار گروه حقوق مالکیت فکری دانشکدۀ حقوق دانشگاه قم
2 کارشناس ارشد حقوق مالکیت فکری دانشگاه قم
doi
10.22059/jlq.2016.57524چکیده
حقوق مالکیت فکری به صورت سنتی بر بنیانهای حمایت از اختراعات (پتنت)، مالکیت ادبی- هنری (کپیرایت)، و علائم (علامت تجاری) استوار شده و حقوق ویژۀ مالکیت فکری، نظیر حقوق طرحها، خارج از این چارچوب و نیز دائماً مورد پرسش و صورتبندی مجدد است. در صنعت مد و لباس که صنعتی با مالکیت فکری بالاست، بهطور دائم ایدهها و نوآوریهای خلاقانه تولید و از آنها بهرهبرداری تجاری میشود، اما این پرسش که آیا طراحان مد و لباس میتوانند از آثار خود در چارچوب حقوق مالکیت فکری کشورشان حمایت کنند یا نه، همواره موضوع بحثهای جدی بوده است. برخلاف صنایعی نظیر موسیقی، فیلم، بازیهای ویدئویی و نشر کتاب، عنصر اصلی و اساسی صنعت مد و لباس- طرحهای مد و لباس- به صورت کامل در حمایت حقوق سنتی مالکیت فکری نیست؛ بنابراین یک حقوقْ ویژۀ مالکیت فکری برای حمایت از طراحان تأسیس شده است.