بررسی اثر پوشش واکس و مدت انبارداری بر خصوصیات کیفی و کارآیی آنتیرادیکالی میوهی چهار رقم مرکبات
نویسندگان
1 دانشیار موسسه تحقیقات علوم باغبانی، پژوهشکده مرکبات و میوههای نیمهگرمسیری، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، رامسر، ایران
2 استادیار موسسه تحقیقات علوم باغبانی، پژوهشکده مرکبات و میوههای نیمهگرمسیری، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، رامسر، ایران
3 محقق موسسه تحقیقات علوم باغبانی، پژوهشکده مرکبات و میوههای نیمهگرمسیری، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، رامسر، ایران
doi
10.22084/ppt.2016.1776چکیده
پوشش میوه مرکبات با واکس، از رایجترین تیمارهای قبل از انبارداری است. به نظر میرسد تغییر ویژگیهای کیفی و ارزش غذایی میوه در این شرایط نیاز به بررسی دارد. به این منظور، این آزمایش روی میوههای برداشت شدهی ارقام پرتقال تامسون، مورو، سیاورز و نارنگی پیج انجام شد. تیمارها شامل تیمار شاهد (بدون پوشش)، پوشش واکس (Britex Ti)، در مدت انبارداری (صفر، 30، 60 و 90 روز) بود. میوههای هر رقم پس از تیماردهی در دمای 5 درجه سانتیگراد بهمدت 90 روز درون سردخانه قرار گرفت و با نمونهبرداری در روزهای صفر، 30، 60 و 90 خصوصیات کیفی میوهها ارزیابی شد. بر اساس نتایج، میزان کاهش وزن میوهها طی انبارداری، در میوههای بدون واکس هر چهار رقم بالاتر از واکسدارها بود. پوشش واکس فقط تاثیر معنیداری در کاهش ضایعات میوهی رقم تامسون طی انبارداری داشت. میوههای با و بدون پوشش واکس تفاوت معنیداری از نظر شاخصهای رنگ پوست میوه، عصارهی میوه، pH، میزان کل مواد جامد محلول و میزان اسید قابل تیتراسیون طی انبارداری نداشتند. در همهی ارقام و میوههای تیمار شده نسبت کل مواد جامد محلول به میزان اسید قابل تیتراسیون طی انبارداری کاهش معنیدار هرچند جزئی داشت. پوشش واکس سبب افزایش ظرفیت آنتیاکسیدانی تا ماه دوم انبارداری شد ولی با نگهداری بیش از دو ماه، کارآیی آنتیرادیکالی کاهش یافت. از نظر حسی، بهجز نارنگی پیج، سایر ارقام با پوشش واکس وضعیت کیفی و حسی بهتری را در مقایسه با بدون پوششها داشتند.