مطالبۀ زیانِ دیرکردِ پرداختِ دین ناشی از ضمان قهری
نویسندگان
1 استادیار گروه حقوق دانشکدۀ علوم انسانی دانشگاه علم و فرهنگ
2 استادیار گروه حقوق خصوصی دانشکدۀ حقوق و علوم سیاسی دانشگاه تهران
doi
10.22059/jlq.2016.57528چکیده
پرسش اصلی در این نوشتار این است که آیا بابت تأخیر در پرداخت دیون ناشی از ضمان قهری میتوان پرداخت زیان دیرکرد یا خسارت تأخیر تأدیه را خواستار شد؟ در پاسخ به این پرسش، برخی بر این باورند که زیان دیرکرد به این دیون نیز تعلق میگیرد. در توجیه این باور میتوان به اطلاق واژۀ دین در مادۀ 522 ق.آ.د.م. و نیز لزوم حمایت از زیاندیده که اینک در مقام طلبکار خواهان دریافت طلب خویش است، استناد کرد. گروهی دیگر مطالبۀ این زیان را ناروا میدانند. در تأیید این دیدگاه نیز به ظاهر مادۀ 522 ق.آ.د.م. و مبنای آن استناد میشود. در میانۀ این دو دیدگاه میتوان عامل دیگری را به تحلیل افزود و آن، پرداخت خسارت از تاریخ صدور حکم قطعی دادگاهی است که شرایط تحقق مسئولیت مدنی را احراز کرده است. در این مقاله با تأکید بر یک رای، به تحلیل این سه دیدگاه پرداخته خواهد شد.
