ضرورت تدوین کنوانسیون بینالمللی حملات سایبری
نویسندگان
1 دانشیار گروه حقوق دانشگاه اصفهان،اصفهان،ایران
2 دانشیارگروه روابط بین الملل, دانشگاه آزاد اسلامی, واحد اصفهان (خوراسگان), اصفهان، ایران
3 دانشجوی دکتری حقوق بین الملل عمومی،دانشگاه آزاد اسلامی،واحد اصفهان (خوراسگان) ،اصفهان،ایران
doi
10.22099/jls.2021.33031.3370چکیده
< p>توانایی دولتها در استفاده از فناوریهای سایبری باعث شده است که بتوانند با استفاده از این فناوریها خساراتی را به رقبایشان وارد کنند. روزانه میلیونها حمله سایبری در سراسر دنیا اتفاق میافتد که چنین حملاتی علیه تأسیسات نظامی، سیستمهای بانکی، تأسیسات هستهای و سایر زیرساختهای حیاتی کشورها انجام میگیرد. در حال حاضر قوانین شفاف و مدونی برای حوزه سایبری وجود ندارد و کشورهایی که دارای توان بالایی در این حوزه هستند از فرصت استفاده کرده حملاتی را علیه رقبایشان انجام میدهند. این پژوهش، به این سؤال پاسخ میدهد که چه ضرورتی دارد که کشورها به تدوین کنوانسیونی بینالمللی در مبارزه با حملات سایبری بپردازند و فعالیتهای سایبری خودشان را در چارچوب چنین کنوانسیونی محدود کنند؟ با استفاده از روش توصیفی-تحلیلی بحث خواهد شد که چون تدوین یک کنوانسیون بینالمللی میتواند نقش مهمی در بازدارندگی از انجام حملات سایبری، مدیریت مؤثر بحران، حل مشکل انتساب و مسئولیت بینالمللی دولتها، تعیین اندازه و ماهیت اقدامهای متقابل در برابر حملات سایبری داشته باشد، ضرورت دارد دولتها به تدوین یک کنوانسیون بینالمللی درباره حملات سایبری بپردازند و با گنجاندن قوانین و مقررات الزامآور در چنین کنوانسیونی به این وضعیت نابسامان پایان دهند.
