رابطه توکل و دلبستگی به خدا با بهزیستی روانشناختی و عملکردهای تحصیلی در بین دانشجویان
نویسندگان
1 عضو هیات علمی دانشکده روانشناسی دانشگاه تبریز
2 عضو هیئت علمی دانشگاه تبریز
3 دانشجوی دکتری روانشناسی تربیتی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران
doi
10.22034/nrr.2024.61041.1294چکیده
پژوهش حاضر باهدف مطالعه رابطه توکل و دلبستگی به خدا با بهزیستی روانشناختی و عملکردهای تحصیلی در بین دانشجویان انجام شد. طرح پژوهش از نوع توصیفی - همبستگی بود. جامعه آماری شامل دانشجویان دانشگاه تبریز در سال تحصیلی ۱۴۰۳-۱۴۰۲ بودند که تعداد ۲۰۰ نفر از آنان بهصورت نمونهگیری تصادفی ساده انتخاب شدند. از مقیاسهای توکل بر خدای زارعی متین، دلبستگی به خدای غباری بناب و حدادی، بهزیستی روانشناختی ریف و همکاران و عملکردهای تحصیلی درتاج و همکاران برای جمعآوری دادهها استفاده شد. تحلیل رگرسیون همزمان نشان داد که هم دلبستگی و هم توکل به خدا پیشبینیکنندههای معنیدار مثبتی بر بهزیستی روانشناختی دانشجویان دارند. اما در زمینه عملکردهای تحصیلی فقط توکل به خدا تنها متغیر پیشبینیکننده عملکرد تحصیلی دانشجویان بود، و دلبستگی به خدا پیشبینیکننده نبود. به نظر میرسد متغیرهای دلبستگی و توکل بر خدا در حوزه سلامت و بهزیستی روانشناختی نقش مهمی را ایفا میکند، اما در ارتباط با عملکردهای تحصیلی با وجود نقش توکل بر خدا بر عملکرد تحصیلی، متغیر دلبستگی به خدا نقشی بر آن ندارد. در نتیجه سایر عوامل تأثیرگذار مثل سطوح انگیزشی، صفات شخصیتی و عوامل زمینهای مورد بررسی قرار گیرند.