تأثیر تنش شوری بر برخی ویژگیهای فیزیولوژیکی و رشد دو رقم ذرت شیرین
نویسندگان
1 استادیار، گروه زراعت و اصلاح نباتات، دانشکده کشاورزی، دانشگاه شیراز، شیراز، ایران
2 دانشجوی کارشناسیارشد، گروه زراعت و اصلاح نباتات، دانشکده کشاورزی، دانشگاه شیراز، شیراز، ایران
3 دانشیار، گروه زراعت و اصلاح نباتات، دانشکده کشاورزی، دانشگاه شیراز، شیراز، ایران
doi
چکیده
بهمنظور بررسی واکنش دو رقم ذرت شیرین به تنش شوری، آزمایشی در گلخانه تحقیقاتی دانشکده کشاورزی دانشگاه شیراز (باجگاه)، بهصورت فاکتوریل در قالب طرح کاملاً تصادفی با 4 تکرار اجرا گردید. تیمارهای آزمایش شامل دو رقم ذرت شیرین (KSC403 و Passion) و 4 سطح شوری صفر، 25، 50 و 100 میلیمولار از دو نوع نمک NaCl و CaCl2 به نسبت 1:1 بود. نتایج نشان داد که با افزایش شوری، ارتفاع ساقه و وزن خشک هر دو رقم کاهش یافت و این کاهش در رقم Passion شدیدتر بود. رقم KSC403 در مقایسه با رقم Passion، فعالیت آنزیمهایآنتیاکسیدانی بیشتر و غلظت سدیم اندام هوایی و ریشه کمتری داشت. با افزایش شوری، فعالیت آنزیم کاتالاز و سوپراکسید دیسموتاز در هر دو رقم بهترتیب کاهش و افزایش یافت و فعالیت آنزیم پراکسیداز تا سطح شوری 50 میلیمولار افزایش و پس از آن کاهش یافت. با افزایش تنش شوری، کلروفیل کل برگها کاهش یافت که دو رقم از این نظر تفاوت معنیداری نداشتند. نسبت سدیم به پتاسیم ریشه و اندام هوایی در شرایط تنش شوری افزایش یافت و این نسبت در رقم Passion بیشتر بود. برتری رقم KSC403 در اکثر صفاتاندازهگیری شده میتواند بیانگر توانایی بیشتر این رقم در تحمل تنش شوری باشد. غلظت کمتر یون سدیم و مقدار بیشتر یون پتاسیم در اندام هوایی و ریشه گیاه میتواند بهعنوان معیاری در گزینش ارقام مقاوم به تنش شوری در نظر گرفته شود.