تحلیل گفتمان کیفر در آستانه مشروطیت
نویسندگان
1 دانشکده معارف اسلامی و حقوق دانشگاه امام صادق
2 دانشکده حقوق و علوم سیاسی، دانشگاه تهران
doi
10.22099/jls.2020.36509.3802چکیده
با آغاز نهضت مشروطیت، مقنّنین با تصویب قوانین کیفری از یکسو در تلاش برای اقتباس از حقوق کیفری اروپا بودند و از سوی دیگر، مراقب عدم مغایرت این قوانین با احکام فقهی طبق نظر فقها بودند. در عین حال، جلب نظر فقها مبنی بر سازگاری قوانین نوین با فقه برای آنان از اهمیت بسیار برخوردار بود. پرسش مطرح در خصوص مجازاتهای این دوران همچون «مقررات دستورالعمل نظمیه» که معروف به «کتابچه قانونی کنت» است، این است که نخست، چه گفتمانهایی در متن کیفرهای این دوره حاضر بوده و دوم، کدامیک از این گفتمانها، گفتمان غالب است. مسئله اصلی پژوهش، تبیین نقش و تأثیر گفتمانهای حاضر در متن تحولات کیفر در قانون کنت است. در این مقاله با استفاده از روش کیفی تحلیل گفتمان پدام به تحلیل گفتمانی کیفر «مقررات دستورالعمل نظمیه» کنت پرداخته شده است. یافتههای مقاله بیانگر حضور سه گفتمان «مدرنیسم کیفری»، «سنت کیفری سلطنتی» و «سنت کیفری شرعی» در متن تحولات کیفری این عصر است. البته گفتمان غالب بر تحولات کیفر در این عصر، گفتمان «مدرنیسم کیفری» است که به دلیل نفوذ گفتمانهای سنتی شرعی و سلطنتی و همچنین بدبینی به مساوات و حریت، عقیم مانده است. تمایز مؤلفههای اصلی این سه گفتمان از یکدیگر به این نحو است که مؤلفههای اصلی گفتمان «مدرنیسم کیفری»، دموکراتیک شدن، علمی شدن، بازپروری و فایدهمندی کیفری است. همچنین مؤلفه اصلی گفتمان «سنت کیفری شرعی»، اخلاقگرایی کیفری است و مؤلفههای اصلی گفتمان «سنت کیفری سلطنتی» هم نابرابری افراد در برابر کیفر و غیر دموکراتیک بودن کیفر است.