دوگانه تصدیق پیشینه یا روایتگری تازه در فهم قصههای قرآن
نویسندگان
1 گروه علوم قرآن و حدیث، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه خوارزمی
doi
10.22034/nrr.2024.59284.1248چکیده
در مقام فهم قصههای قرآن، گاه نظرگاهی تفسیری، از یک سو، با پیشینه تاریخی قصه در منابع اهل کتاب تأیید میشود اما از دیگر سو، پاره ای از ظواهر قرآنی، آن را تضعیف می کنند. در این حالت، فهمنده قرآن میتواند به مسیری دوم رود؛ یعنی پیشینه تاریخی قصه را نادیده انگارد و روایت قرآن را مستقل و جدا، فهم کند. بدینسان فهمنده قصههای قرآن، گاه با دوگانه مراعات پیشینه یا نادیده انگاری پیشینه مواجه میشود. تحقیق حاضر به تحلیل چهار قضیه تفسیری می پردازد که در آنها، دوگانه یاد شده، بارز است. این قضایای چهارگانه عبارتند از: اسحاق یا اسماعیل بودن قربانی ابراهیم، شکسته شدن یا شکسته نشدن الواح موسی، قتل یا عدم قتل پرستشگران گوساله و تعلق یا عدم تعلق یونس به قوم عذاب ناشده. این تحقیق، در مقام تحلیل متن، از همه قرائن درونی و بیرونی مدد جسته است و مبنای تحقیق، باقی ماندن بر پیشینهها است، مگر آن که قصد قرآن بر روایتگری متفاوت، احراز گردد. با اِعمال این معیار، در دو نمونه نخست، پیشینهگرایی و در دو نمونه اخیر، عدم پیشینهگرایی، راجح جلوه کرده است.