شناسایی راهبردهای بخش دولتی در مواجهه با سازمان‌های مردم‌نهاد در فرآیند خط‌‌مشی‌گذاری عمومی در ایران؛ مطالعه موردی: حوزه محیط زیست و منابع طبیعی

نویسندگان

1 دانشیار علوم ارتباطات، دانشگاه علامه طباطبایی

2 استادیار مدیریت منابع انسانی پردیس قم دانشگاه تهران

3 استاد مدیریت دولتی دانشگاه تهران

4 دانشجوی دکتری سیاستگذاری عمومی دانشکده مدیریت دانشگاه تهران

doi
10.22059/ppolicy.2017.62831
چکیده

جامعه مدنی در کنار بخش خصوصی و دولت، رکن سوم توسعه در حکمرانی خوب به شمار می‌رود. ضرورت تعامل بخش دولتی با سازمان‌های مردم‌نهاد، به منزله موتور محرکه جامعه مدنی، امری انکارناپذیر است. سازمان‌ها و نهادهای گوناگون بخش دولتی، اعم از دولت و مجلس، با سازمان‌های مردم‌نهاد، هم هنگام طرح مسئله، هم در اجرا و هم در نظارت خط‌‌مشی‌ها ارتباط برقرار می‌کنند. هدف این پژوهش، شناسایی راهبرد‌هایی است که بخش دولتی در قبال این سازمان‌ها به کار می‌گیرد تا مراوده را در این فراگرد، مدیریت کند. یافته‌های مطالعه چند مورد از مراودات این دو بخش، نشان می‌دهد که بخش دولتی در ایران در مواجهه با سازمان‌های مردم‌نهاد، پنج نوع راهبرد کلی را به کار می‌گیرد: تقابلی، بی‌تفاوتی، ریاکاری، همکاری و زیرساختی. به منظور رسیدن به تعامل اثربخش نیاز است که بخش دولتی به تدریج از سه راهبرد اول فاصله گرفته و در جهت تقویت راهبرد‌های زیرساختی و همکاری بکوشد.