توسعه مدلی برای اندازهگیری انسجام خطمشیهای حوزه علوم، تحقیقات و فناوری در ایران
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری مدیریت دولتی دانشگاه تربیت مدرس
2 استادیار مدیریت دولتی دانشگاه تهران
doi
10.22059/ppolicy.2017.62832چکیده
پژوهش حاضر با هدف تحلیل ماده (1) قانون اهداف، وظایف و تشکیلات وزارت علوم، تحقیقات و فناوری و بررسی انسجام خطمشیهای حوزه علوم، تحقیقات و فناوری از سال 1383 تاکنون انجام گرفته است. برای بررسی این هدف، انسجام و همراستایی خطمشیها در دو سطح (انسجام عمودی؛ انسجام قوانین و مقررات پاییندستی با اسناد بالادستی و انسجام افقی) مدنظر بوده است که بر مبنای روش تحلیل محتوای مستندات و چهار مؤلفه (اهداف خطمشی، ابزار خطمشی، نهادهای تصویبکننده و نهادهای مشارکتکننده در اجرا) صورت گرفته است. یافتههای حاصل از تحلیل مستندات نشان میدهد که میزان انسجام بین خطمشیها چه در سطح عمودی و چه در سطح افقی از سطح مطلوبی برخوردار نیست. بخش مهمی از این نارسایی، با تنظیم محتوای خطمشیها، تعریف واضح اهداف، تعیین ابزار خطمشیها، مشخصکردن نهادهای مشارکتکننده در اجرا برطرف میشود.